{"id":1025,"date":"2024-01-09T07:00:56","date_gmt":"2024-01-09T07:00:56","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mirrenfelinia.nl\/blog\/?p=1025"},"modified":"2024-01-07T14:19:43","modified_gmt":"2024-01-07T14:19:43","slug":"hoogsensitief-en-de-dood-mijn-pov","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.mirrenfelinia.nl\/blog\/hoogsensitief-en-de-dood-mijn-pov\/","title":{"rendered":"Hoogsensitief en de dood: mijn POV"},"content":{"rendered":"

Lieve lezers, het was jullie waarschijnlijk opgevallen dat er op vrijdag<\/a> 5 januari geen blogpost was gepubliceerd. Ik was het deze keer niet vergeten.<\/p>\n

<\/p>\n

Voor alle duidelijkheid: de uitgelichte foto is afkomstig van Pexels<\/a>, dit is een “stock photo” en geen<\/span> foto van de overledene!<\/span><\/em><\/p>\n

Op 2 januari 2024 kregen wij een kaart door de brievenbus. Omdat ik er een zwarte rand omheen zag op de enveloppe, kreeg ik al gelijk een knoop in mijn maag. “Oh nee… er is iemand overleden! Wie is er overleden??” waren mijn eerste gedachten. Dit, omdat ik niet eerder een overlijden van heel dichtbij heb meegemaakt. Zeg gerust: ik heb nog nooit een begrafenis of crematie bijgewoond (dit heeft vooral te maken met hoe mijn leven in mijn jongere jaren was – dit is echter te lastig om daarover te bloggen).<\/p>\n

Toen ik de enveloppe open maakte, moest ik al gelijk huilen toen ik zag wie er was overleden. Omdat ik het er super moeilijk mee heb, lukt het me niet om te schrijven wie de overledene was. Wel kan ik vertellen wat er allemaal door mij heen ging.<\/p>\n

Alleen maar huilen<\/h3>\n

Als hoogsensitieve introvert moet ik al snel huilen om iets verdrietigs. Ik herinner me nog goed, toen ik een vrijwilliger was bij een dierenhospitaal en een hond stierf in mijn ogen. De mensen die van het dier hielden, allemaal huilen… en toen hield ik het ook niet meer droog, want ik voelde al hun verdriet. Als iemand mij een hartverscheurend verhaal vertelt en de persoon laat tranen vallen, dan moet ik ook gelijk huilen.<\/p>\n

Ik had dan ook (en heb nog steeds) ontzettend veel moeite met het onderwerp “begrafenis”, “rouw”, “dood” en alles wat ermee te maken heeft. Begraafplaatsen, kerkhoven, crematoria… die plekken gaven me altijd zo’n rot gevoel, voornamelijk omdat ik er nooit ben geweest. Van mijn opa en oma – die mijlen ver van ons woonden – heb ik alleen foto’s van hun begrafenis gezien. (Ik was ook toen jong en omdat ze niet in Europa woonden, was het niet handig dat wij mee gingen, want ik was nog leerplichtig. Ik verbleef toen twee weken bij een familielid.)<\/p>\n

Maar ja, nu was het niet anders. Een overlijden van HEEL dichtbij. Die dag dat ik de kaart openmaakte stond in het teken van “Alleen maar huilen”. Eetlust gelijk weg en ik kreeg weer andere gedachten erbij:<\/p>\n

    \n
  • Wat kan ik verwachten op de dag dat er gelegenheid is om afscheid te nemen?<\/li>\n
  • Wat moet ik dragen??<\/li>\n
  • Moet ik een onverpakte bloem meenemen of juist niet? Want ik zie het niet staan op de rouwkaart…<\/li>\n
  • Wat ga ik zien als ik naar het rouwcentrum ga rijden? Moet ik dan echt langs grafplaatsen of uitstrooivelden lopen?<\/li>\n
  • Zie ik ook een crematie-oven??<\/li>\n
  • De dood komt op deze manier wel HEEL dichtbij…<\/li>\n
  • Wat voor kist ga ik zien?<\/li>\n
  • Ik hoop niet dat de kist open wordt gelaten, want ik weet niet of ik dat ga trekken…<\/li>\n
  • Wat ben ik misselijk!<\/li>\n
  • Ohh, de arme nabestaanden!<\/li>\n<\/ul>\n

    Die dag heb ik het maar even rustig aan gedaan, ik heb Searsha en Nona maar verteld dat ik niet in de mood ben om een blogpost te schrijven voor vrijdag de 5e. Dit blogstuk zelf heb ik geschreven op zaterdag 6 januari 2024, want toen had ik weer fatsoenlijk de focus om iets uit mijn toetsenbord te krijgen.<\/em><\/p>\n

    Wel of niet naar het afscheid gaan?<\/h3>\n

    Op de kaart stond dat er 7 januari 2024 de gelegenheid was om afscheid te nemen van de overledene. Ik werd al overspoeld met tal van gedachtes. Mijn maag draaide weer en kreeg paniekaanvallen in mijn hoofd. Ik dacht weer:<\/p>\n

      \n
    • Zal ik wel of niet gaan?<\/li>\n
    • Als ik niet ga: dan hoef ik niet bang te zijn dat ik geconfronteerd word met misschien een open kist…<\/li>\n
    • …maar dan ga ik misschien wel mijzelf schuldig voelen dat ik niet ben gegaan<\/li>\n
    • Als ik wel ga: dan word misschien geconfronteerd met een open kist, dilemma much…<\/li>\n
    • Wat draag je als je afscheid gaat nemen c.q. op de dag dat de crematie nog niet is?<\/li>\n<\/ul>\n

      Uiteindelijk heb ik besloten om w\u00e9l te gaan voor het afscheid nemen. De overledene in kwestie hebben we toch 5 jaar mogen kennen.<\/p>\n

      Mijn eerste crematie ever<\/h3>\n

      De overledene had ervoor gekozen om gecremeerd te worden. Dit zal op maandag 8 januari gebeuren (wanneer jullie dit blogstuk lezen is het inmiddels dinsdag 9 januari 2024 of later<\/em>). Dit wordt de eerste keer ook voor mij. Ook hierover heb ik lang zitten twijfelen of ik deze wel wilde bijwonen, want ik zag er enorm tegenop om ook maar een kleine glimp van een crematieoven te krijgen.<\/p>\n

      (Tussendoor zit ik op YouTube een voorlichtingsvideo te kijken over hoe een crematie eraan toegaat, van begin tot eind. Leerzaam, maar ik heb ook gelijk geen honger meer. En dan was het nog een video waarbij je geen letterlijke crematie zag…)<\/em><\/p>\n

      *Zucht*… ik laat het maar allemaal over mij heen gaan. Soms zijn er gewoon dingen waar je niet omheen kan en een overlijden is er officieel \u00e9\u00e9n van.<\/p>\n

      Mocht je op vrijdag 12 januari 2024 tevergeefs geen nieuw blogpost zien, dan is de crematie de grootste reden dat ik er geen heb geschreven. Ik wens je een fijne dinsdag!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

      Lieve lezers, het was jullie waarschijnlijk opgevallen dat er op vrijdag 5 januari geen blogpost was gepubliceerd. Ik was het deze keer niet vergeten.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1027,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[215,25,15,195,214,213,211,212],"class_list":["post-1025","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-psyche-health","tag-dood","tag-hoogsensitief","tag-hsp","tag-nieuwjaar","tag-oudjaarsavond","tag-overleden","tag-overlijden","tag-rouw"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.mirrenfelinia.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1025","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.mirrenfelinia.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.mirrenfelinia.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mirrenfelinia.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mirrenfelinia.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1025"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/www.mirrenfelinia.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1025\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1036,"href":"https:\/\/www.mirrenfelinia.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1025\/revisions\/1036"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mirrenfelinia.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1027"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.mirrenfelinia.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1025"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mirrenfelinia.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1025"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mirrenfelinia.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1025"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}