Ik weet nog goed, toen WhatApp werd geïntroduceerd voor Android (ik ben een Androider). Iedereen om mij heen ging het installeren en ik liet me weer overhalen door iedereen om het toch maar op mijn telefoon te zetten. Had ik maar naar mijzelf geluisterd en gedaan alsof ik geen WhatsApp op mijn toentertijd Sony Xperia X10 kon downloaden en alles…

Door WhatsApp raakte ik geobsedeerd door de wel of niet gelezen berichten en als ik niet binnen 5 minuten een reactie kreeg, was ik gelijk geïrriteerd. Dit was nog in de periode dat ik te hard bezig was met zoveel mogelijk vrienden vergaren. Ik voelde dan ook regelmatig de teleurstelling en ik gedroeg me ook erg onredelijk. Jaloers dat ik was op andere mensen met meer dan 35678543627 WhatsApp-contacten in hun lijst!! Op dat moment was ik nog niet bekend met de functie dat je een groepsapp kon aanmaken.

Daarmee maakte ik kennis in 2016 toen ik in Utrecht werkzaam was bij een vastgoedkantoor. Ik was toen alweer anti-WhatsApp vanwege de teleurstellingen die ik in het verleden had (en ik wilde noooooit meer iemand spreken via die app, echt nóoooit meer), maar blijkbaar hadden ze mijn mobiele nummer en ik zag dat ik was toegevoegd in de groepsapp. VERSCHRIKKELIJK dat het was: het ging alleen maar over onzin – waarschijnlijk lag het aan mijn leeftijd, want ik was toen de één na oudste uitzendkracht bij dat vastgoedkantoor – en ik kreeg daardoor weer de drang om steeds mijn WhatsApp te checken. Sommige collega’s wilden na mijn dienstverband nog contact met mij houden, maar ik had daar echt zó geen zin in… Meestal wanneer ik ergens vertrek bij een baan, sluit ik ook echt alles af. “We houden contact” is bij mij non-existent, het boek is gesloten, okdoei!

In 2017 – ik had toen een baan in Eindhoven – werd ik alweer toegevoegd in een volgende, werkgerelateerde groepschat. Ik had de meldingen gelijk uitgezet en ik keek alleen in de app als ik er echt zin in had. Helaas zaten er van die zeurcollega’s die overal op en aanmerkingen hadden. Op een dag was ik daar zo klaar mee, dat ik toch maar eens iets van mij heb laten horen in die groepsapp. Ik ben tegen de collega midden in de groepsapp uitgevallen (en daar heb ik nog altijd geen spijt van). Persoon in kwestie was gewoon echt een vervelend figuur, maar niemand die tegen haar in durfte te gaan. Ze zat te zeuren dat iemand geen gedag had gezegd in de groepschat nadat diegene uit ons team was vertrokken en ik heb haar daarop helemaal afgekafferd. Wellicht omdat ik die vertrokken collega meer begreep dan de rest van de groep. Gezien  meerdere collega’s het bij mij hadden afgedaan heb ik ook geen gedag meer gezegd nadat ik mijn laatste werkdag had en heb ik mijzelf gelijk verwijderd uit de groepschat toen ik de deur van het kantoor achter me dichtdeed 🤣. Specifieke collega’s had ik allemaal preventief geblokkeerd, voor het geval ze mij persoonlijk gingen benaderen om verder te zeuren.

Fast forward naar mijn huidige baan. Ook nu zit ik weer in een groepsapp, waar (GODZIJDANK) zelden iets wordt gespamd… maar echt, de toegevoegde waarde ervan op mijn mobiel? Pfff… Ik heb de app tegenwoordig op een oude telefoon geïnstalleerd die ik niet meer gebruik en ik zit er maar af en toe op vanwege familie (al zijn die ook ontzettend druk met hun eigen werk en privéleven, dat zij ook zelden nog appen). Het is al bij mij voorgekomen dat ik apps van collega’s over het hoofd heb gezien 😂, ehm oeps! Ook hier is de JOMO veelvuldig van toepassing, u weet wel: Joy Of Missing Out.

Bottomline: mocht iemand voornemens zijn om mij in WhatsApp toe te voegen >> doe maar niet, het is ‘a waste of time’ 😛 en ik heb 9 van de 10 keer nooit iets nuttigs te melden. Geloof me.